Een beetje sushi-eter bestelt meerdere keren op een avond, dus dan komt de iPad wel handig uit. Scrol even door de kaart en kies de sushi of sashimi naar keuze.

In Belgie heeft het bedrijfje 4Asoft “betaalbare software voor onmiddelijk succes” ook een iPad die orders aanneemt. Beetje jongens van de oude stempel, want het filmpje kan je niet embedden en als je op de site gaat kijken dan schreeuwen ze je toe dat je je moet registreren. De toepassing ziet er ook minder spannend uit dan die van de Japanners.

Waarom niet de kok zelf verYouTuben om het menu van de dag aan te prijzen? Of een filmpje dat hij op de Scheveningse vismarkt rondstruint om dagverese kokkels te kopen? Of dat wijnboertje die de veel te dure wijn op de kaart aanprijst vanaf dat prachtige zuidhellinkje in de Bourgognestreek? Met de iPad in de hand kan de ober geoutcourcet worden. Alle vragen over het gerecht gewoon automatiseren, net als de bestellingen. Een compliment aan de chef wordt een tweet en als tafel 14 dat gaat retweeten krijgt het zomaar een likeur bij de koffie. Daar heb je waarachtig Foursquare of Facebook Places niet voor nodig.

De AR Drone van Parrot. Met de cameraview kan je kijken vanuit het vliegende object. Met de iPhone besturen. Dit is hoe het werkt.

En dit als je er augmented reality aan toevoegt.

Met 400 pagina’s in een uur is Digital Rights Management van boeken niet veel meer waard.

Het lopende VINT-onderzoek gaat over ‘mobile apps’. Een van de de discussies die we onderling voeren gaat over de vraag hoe belangrijk “fun” is in dit verband. Is de doorbraak van de app-phones en de iPad te danken aan de fun-factor? En wat is die fun-factor dan precies? Dingen die niet makkelijk werken vinden we over het algemeen niet zo plezierig. Maar maakt het gemak waarmee je informatie over je scherm veegt en schudt het werken met de app-apparaten automatisch ‘fun’?

Dat fun belangrijk is in games is natuurlijk een no-brainer. En dat we veel uit de game sector zouden kunnen leren voor “het echte leven” begint ook steeds meer bekend te raken. Lees bijvoorbeeld “Virtual World, Real Leaders” een global innovation outlook rapport van IBM.

Bij het maken van games gaat het erom om fun in de functionaliteit te krijgen. Interessante Google TechTalk “Putting the Fun into Functional” van Amy Jo Kim, CEO van Shufflebrain. Shufflebrain bouwt “smart games” voor social networks zoals Facebook.

Apple heeft het tegenovergestelde gedaan: “Putting Functional into Fun”. De functionaliteit is fun geworden en dat is veel belangrijker dan een spelletje spelen. Wat die fun-factor de kenniseconomie gaat opleveren is een vraag waar we nog langer op zullen moeten kauwen. Als jij daar ideeën over hebt laat het ons dan weten. Voorlopig gaan we het standaardwerk uit 1938 van Huizinga nog maar eens herlezen. De mens is behalve homo sapiens en homo faber, ook homo ludens. Dat spelelement zit in onze genen. Een van de app-effecten zou wel eens kunnen zijn dat we ons dit veel meer gaan beseffen.

Alles zit erin. Facebook, Augmented Reality, iPhone touch, Twitter en Chatroulette.

When marketing was born it really was just selling… and that worked then. Then things got sexy. Advertising became the opium. It told us how we should feel; how we could improve; and how we could be popular. Then people figured out that brands weren’t gods… that they were corporations run by guys in suits. So then, marketing went guerrilla…

Agencies told their clients it was all about disruption. That they should ambush their customers with marketing messages. But who wants to be ‘ambushed’ by anyone, let alone someone trying to sell you something?

Today the media is in the hands of the people… sharing information and opinion on brands, publicly and powerfully.

So now, the smart brands talk to people. They keep in touch. They listen. They react. They ask what will make peoples lives just a little bit better…

That might be an app here; a free ticket there; some entertainment over there…

Sure there are companies still telling us we should be this or live that, but that doesn’t bother most of us, because most of us don’t even notice.

Now the smart brands are invited in.

They become incorporated. And, that’s a good thing.

Grotere versie hier. Landscape versie hier.

Infographic by the PPC Blog.com

Om een beetje meer gevoel te krijgen van wat Flipboard is en kan: hier een interview met Mike McCue, CEO van Flipboard, die uitlegt hoe het werkt.

Het social media magazine Flipboard staat met stip op 1 op in mijn persoonlijke iPad top-10. Flipboard is een zogenaamd “social magazine”. Dat is een blad dat gevuld wordt met informatie van jouw digitale vriendenkring, zoals facebook en twitter.

Wie geen iPad heeft en wil ervaren wat zo’n social magazine is, kan paper.li eens proberen. De Menno Daily bijvoorbeeld, is mijn eigen krantje opgebouwd uit de content van de 140 mensen die ik volg. Ik volg mijn volgers dus met mijn eigen krant. Hier kun je zelf jouw social media krantje maken.

Paper.li heeft nog geen app en andere apps die hetzelfde doen (zoals Tabloids) kun je net zo goed links laten liggen. Ga direct naar Flipboard. Populair appje, dus er is een wachtrij van een week om je twitterconnectie te krijgen. Mijn Flipboardverslaving begon toen ik groen licht kreeg om Twitter en Facebook te connecten. Hieronder een voorbeeld van hoe het in mijn Flipboard er uit ziet. De foto’s tonen een dagje uit in het Vondelpark van mijn facebook vriend Gary Carter.

Flipboard husselt foto’s, tweets en filmpjes doorelkaar en maakt er een fraai vormgegeven magazine van. Met de prachtige bladerfunctie van de iPad erbij heb je echt het gevoel van een magazine. Das toch heel veel leuker wat mij betreft dan door al die afzonderlijke social media profielen te grasduinen. En omdat ik ook de tweets van de Volkskrant en andere echte kranten volg komen die ook in mijn magazine terecht. Zo komt wereldnieuws en vriendennieuws helemaal door elkaar. Maar dat gebeurt op een andere manier ook al. Want wie een url mee-tweet van een krantenbericht komt met zijn tweet en het krantenartikel ernaast zo in mijn magazine (als ik jou volg uiteraard). Hieronder een voorbeeld van zo’n pagina.

Er is ook gedoe. Is Flipboard wel legaal? Want ze schrapen urls in plaats van alleen netjes met feeds werken. Geen idee hoe dat afloopt, voorlopig genieten van Flipboard en hopen uiteraard dat er snel een Nederlandse Hyves-variant komt. Want zeg nou eerlijk, een lekker magazinegevoel krijg je toch niet van die oerlelijke Hyvespagina’s. Nee gewoon Twitter, Hyves en Facebook als content management systeem gebruiken. En dan zo’n prachtige interface als Flipboard eroverheen en klaar is Kees.

Check ook de bijbehorende site.