Delivered in Beta from KS12 on Vimeo.

Het is de nieuwe rage op Internet: Chatroulette. Chatten via een webcam met onbekenden. Na het bezoeken van de site wordt met een druk op de Start knop automatisch je webcam gestart. En dan begint het spel. Voortdurend krijg je andere mensen voorgeschoteld, die wel of niet met je interacteren. En het is een hele vreemde interactie. Genadeloos staar je regelrecht in de ogen van een ander. Sommigen liggen op bed en staren naar jou, weer anderen hebben een masker aangetrokken, veel masturberende mannen, en ook vrolijke dames die in mijn geval gierend van de lach hun t-shirt omhoog trekken.

In het begin voelde ik mij bijzonder oncomfortabel. Twee priemende ogen die mij aankijken. En als mijn looks niet bevallen, word ik sneller dan het licht weer weggedrukt. Je krijgt niet eens de kans om uit te leggen wie je bent of wat je doet. Na een paar minuten begint het echter te wennen. Je wilt dan verbaasd worden. Wat halen andere mensen voor fratsen uit achter hun webcam. Schaamte is in ieder geval ver te zoeken op deze website.

De site is in november vorig jaar gestart. De eigenaar is onbekend, al hoewel mensen beweren dat de eigenaar van Nederlandse afkomst is. Inmiddels bezoeken iedere dag zo’n 10.000 mensen deze website. Het web afstropend naar iets geks. En gek is het zeker. Je valt voortdurend van de ene verbazing in de andere. Verbaasd is eigenlijk niet het goed woord. Weird. Het is knettergek. Soort van achtbaan door een rariteitencabinet.

Wat vertelt deze site over ons? Ik heb het idee alsof ik een soort van afstandbediening voor het web gevonden heb. Van de ene webcam naar de andere. Next, next, next. De mensen achter de webcam zijn vooral ook erg jong. Het gros is de puberteit net ontgroeid. En ze schamen zich nergens voor. Onschuld is ver te zoeken. Uit de site gaat een verslavende werking. Je wilt nog een keer kijken. Soort van rush. Het is Me the Media ten top. Ik ga mijn injectie Chatroulette nog maar een scoren.

Via

Als iemand in zijn tweet de hashtag #popcorn plaats dan serveert deze machine een nieuwe portie popcorn uit.

“Siri is a virtual personal assistant on your phone. You ask Siri in your own voice, and it helps you get things done when you’re on the go. This video shows a demo of Siri helping plan a romantic evening, get tickets to a great movie, discover cool things to do on the weekend, and getting back home.”

“Aan het concept van het boek is niets of nauwelijks iets veranderd. Het blijft slechts platte tekst met af en toe een plaatje. Het jaar 2010 gaat hier verandering in brengen.

Het jaar 2010 gaat hier verandering in brengen is mijn stellige overtuiging,” zegt Sander Duivestein, o.a. trendwatcher bij ViNT (Verkenningsinstituut Nieuwe Technologie).

Het boek is al eeuwenoud, maar niet minder interessant om in te zetten als content marketingtool. Wat is de impact en effect van het boek als content marketingmiddel en waarom zou je het als bedrijf gebruiken?”

Lees hier het complete artikel.

Check hier de site.

“Digital Nation is a multiplatform project exploring what it means to be human in a 21st-century digital world.”

Check hier de eerste aflevering.

“Dive into the ocean and discover who lives there — from a deep sea octopus to humpback whales. Explore lost shipwrecks, dive and surf spots, the ocean’s deepest trench, and the latest discoveries of the Monterey Bay Aquarium Research Institute”

Google Street View, maar nu voor de oceaan. Check hier.

Het allereerste Twittermagazine is hier te bestellen.

Me the Media from Sogeti VINT on Vimeo.

Voor een presentatie in Ierland heb ik de film van het boek Me the Media nodig. Danzkij de goede zorgen van Freedomlab heb ik vandaag de film compleet binnengekregen. Voor diegenen die niet bekend zijn met de film heb ik ze toegevoegd aan onze Vimeo VINT bibliotheek. Enjoy.

We zijn allemaal gewend aan meten in termen van het Bruto Nationaal Product (BNP) of GDP in het engels. Stijgt het BNP dan gaat het goed, daalt het dan hebben we hommeles. De vraag is of we met die BNP obsessie goed af zijn, want meer BNP betekent niet per definitie dat de maatschappij er op vooruitgaat. Als we de vooruitgang willen versnellen zou het best wel eens handig kunnen zijn om te beginnen met het aanpakken van het meetinstrumentarium.

Premier Sarkozy van Frankrijk heeft een schot voor de boeg genomen en aan econoom Jean-Francois Fitoussi gevraagd om met een betere meetmethode te komen voor “groei”. Fitoussi ging aan de slag en haalde er twee Nobelprijswinnaars bij, Amartya Sen en Joseph Stiglitz. De OECD (Organization for Economic Co-operation and Development) steunt dit initiatief. Hier een interessante slideshow van Jerpme Cukier van het OECD over het meten van vooruitgang. De slideshare eindigt in een filmpje waarin Joseph Stiglitz nog eens uitlegt wat er mis is: “What we measure matters” want we richten beleid op de meetinstrumenten, maar als je het verkeerde meet…

Nu gaat dit hele verhaal natuurlijk over macro-economie, maar interessante vraag is of er ook niet een slimmer meetinstrument is voor bedrijven. Leiden kpi’s in bedrijven wel tot vooruitgang?

Gisterenavond werd het eerste deel uitgezonden. Deze is nu online te bekijken.

“Start with a cage containing 5 monkeys…. this story illustrates how human society keeps doing the same things over and over again because - that’s the way things have always been done around here.”

Via